برای استفاده از همه امکانات سایت باید جاوا اسکریپت مرورگر خود را فعال کنید.

چه کسی سرمربی تیم ملی می‌شود؟

«درمملکتی که جوانانش اتم شکافته‌اند، انتخاب سرمربی ایرانی برای تیم‌ملی فوتبال کار خیلی سختی نیست.»

شاید اگر می‌شد همه مردم و کارشناسان مثل علی کفاشیان و به همین راحتی با ناامید کننده ‌ترین خبر این روزهای فوتبال در کشور برخورد کنند، دیگر هیچ اتفاقی در این حوزه تلخ به نظر نمی‌رسید. کفاشیان در حالی این جمله را به زبان می‌آورد که عباس ترابیان به واسطه هدر رفتن زحمات چند ماهه‌اش حتی نای صحبت کردن هم ندارد اما در عوض رئیس فدراسیون فوتبال به راحتی این موضوع را پذیرفته و با صراحت اعلام می‌کند که حوصله سر و کله زدن با یک مربی خارجی دیگر را ندارد و به همین دلیل یک باردیگر سراغ گزینه‌های داخلی خواهد رفت. اکنون سوال روز این است که در برهوت مربی خارجی کدام مربی داخلی شانس بیشتری برای جلوس روی نیمکت تیم ملی ایران دارد.

امیرقلعه‌نویی، شانس اول

تلاش قلعه‌نویی برای بازگشت به نیمکت تیم‌ملی دقیقا از همان روزی آغاز شد که او به واسطه شکست مقابل کره‌جنوبی این نیمکت را از دست داد. قلعه نویی از همان زمان به بهانه‌های مختلف و در هر مصاحبه‌ای ‌از ضایع شدن ناجوانمردانه حقش در تیم ملی و البته برنامه‌های مدونش و کادرفنی مجربی که هیچ‌کس قدرشان را ندانست صحبت کرد. قلعه‌نویی درست در روزهایی که کرش تبدیل به خبر اول فوتبال ایران شده بود، یک داربی حیثیتی را از منصور ابراهیم‌زاده برد و کسی را که به عنوان جدی‌ترین رقیبش برای حضوردر تیم‌ملی مطرح شده بود، از پیش روبرداشت. امیر قلعه‌نویی به عنوان سرمربی قهرمان فصل گذشته و مدعی اصلی قهرمانی در رقابت‌های این فصل لیگ برتر، بدون تردید جدی‌ترین گزینه فدراسیون برای تصدی این پست محسوب می‌شود.

منصور ابراهیم‌زاده،‌ گزینه مرموز

سرمربی ذوب‌آهن در شرایط فعلی تنها گزینه‌ای است که حتی طیف مخالف حضور مربیان داخلی در راس امور فنی تیم‌ملی هم چندان با انتخاب او مخالف نیستند. ابراهیم‌زاده که سابقه حضور در چند بازی تیم‌ملی به عنوان سرمربی را هم در کارنامه دارد در طول سه‌فصل اخیر آن‌قدر در تیم اصفهانی موفق عمل کرده که خیلی‌ها او را تنها ایرانی لایق برای حضور راس امور فنی تیم‌ملی بدانند. بالا گرفتن اختلافات این مربی با اصغر دلیلی و البته تماشاگران ذوب‌آهن به دلیل افت نسبی تیم‌شان در ماه‌های اخیر هم می‌تواند در این جا به جایی نقش تعیین‌کننده‌ای داشته باشد. این درحالی است که ابراهیم‌زاده در مصاحبه‌های خود اعلام کرده علاقه‌ای به حضور در تیم‌ملی ندارد اما شاید در نهایت سرنوشت طور دیگری برایش رقم بخورد.

محمود یاوری، شانس همیشگی

شاید حضور یاوری در لیست مربیان مورد نظر فدراسیون فوتبال کاملا غیرقابل باور و دور از انتظار به نظر برسد اما برخی از سایت‌های خبری از علاقه و تلاش‌های او برای در اختیارگرفتن این پست خبر داده‌اند. یاوری مدتی قبل در گفت و گویی اعلام کرده بود نامش برای در اختیارگرفتن تیم ملی همیشه تنها به عنوان یک گزینه مطرح بوده و به نوعی، تبدیل به امیرکبیر فوتبال ایران شده است! مسن‌ترین مربی شاغل در لیگ برتر روزهای خوبی با صبا و برق شیراز داشته اما در حال حاضر به هیچ‌وجه شرایط قابل قبولی در پاس همدان ندارد. آیا چنین فردی برای حضور در تیم ملی شانسی دارد؟

 

محمد مایلی‌کهن، غیر قابل پیش‌بینی

غیرقابل پیش‌بینی‌ترین مربی فوتبال ایران دقیقا به همین دلیل در لیست گزینه‌های سرمربیگری تیم‌ملی قرار گرفته که هیچ‌ وقت نمی‌شود روی پست گرفتن یا نگرفتنش حساب کرد! او قبل از آمدن علی دایی چند روز سرمربی تیم‌ملی شد و در نهایت بدون انجام حتی یک تمرین با این تیم، استعفا کرد. مایلی‌کهن تا اینجای رقابت‌ها و به همراه سایپا عملکرد کاملا متوسطی را در لیگ از خود به جا گذاشته و البته بیشتر از آنکه نامش به‌عنوان گزینه هدایت سرمربیگری تیم‌ملی مطرح باشد، از او به عنوان بخت جدی مربیگری در تیم بی‌سر و سامان امید ایران یاد می‌شود! اتفاق عجیبی که می‌تواند نام مایلی‌کهن را یک بار دیگر سر زبان‌ها بیندازد.

تاریخ: 1389/11/27
اشتراک گذاری:          
لینک کوتاه:

نظرات
نام:
ایمیل:
وب سایت:
متن:
کد امنیتی:کد امنیتی
تکرار کد امنیتی: