تمایل عجیب تیم های بزرگ به خرید بازیکن در شروع هر فصل آشفته بازاری را پدید آورده که به موازات ان بر پدیده دلالیسم و رد و بدل کردن پولهای کلان دامن می زند

سعید علیپور/خبرگزاری پارس فوتبال

1- در حالیکه باشگاههای بزرگ و متمول اروپایی از جمله آث میلان ، اینتر یا حتی یوونتوس در حسرت داشتن ورزشگاه اختصاصی که مالکیت آن به نام خودشان باشد ، هستند یا تیم هایی نظیر چلسی ، لیورپول و ... صاحب ورزشگاههایی با گنجایش کمتر از 60 هزار طرفدار هستند ، «آرسنال» در یک اقدام بزرگ دل از ورزشگاه «هایبوری» کند تا با مشارکت شرکت هواپیمایی امارات صاحب استادیومی بزرگ و آبرومند پس ازویمبلی لندن گردد.

ساخت این ورزشگاه و خروج بازیکنان بزرگی مانند : پاتریک ویرا ، رابرت پیرس ، اشلی کول ، تیری انری ، ویلیام گالاس و ... دست آرسن ونگر سرمربی صاحب سبک این تیم را بست اما او به جوانانی دل بست که امروزه هرکدام دارای تجربیات فراوانی هستند . ونگر عاشق کارکردن با نسل جوان است و بسیاری بر این باور هستند که تیم او زیباترین نمایش در بین تیم های انگلیسی را دارد و قطعا ثمره این جوانگریی را خواهد دید.

 

2- سالهای سال است که تیم های بزرگ و صاحب نام ما سازندگی را کلا فراموش کرده و در ابتدای هر فصل مسابقات از دسترنج دیگر تیم ها استفاده میکنند ؛ فقدان شناسایی استعدادها و استفاده و خرید بازیکنان سایر تیم ها چنان تبعات ناگواری برای فوتبال ما به همراه داشته است که متاسفانه حتی مسئولان و متولیان فوتبال از یک سو و مدیران و مربیان باشگاهها از سویی دیگر چشم های خود را به روی حقایق تلخ  بسته اند.

تمایل عجیب تیم های بزرگ به خرید بازیکن در شروع هر فصل آشفته بازاری را پدید آورده که به موازات ان بر پدیده دلالیسم و رد و بدل کردن پولهای کلان دامن می زند و چنین است که رقم های نجومی در فوتبال همه چیز را تحت الشعاع قرار داده است . براستی آیا حرفهای شیرین کی به مرحله اجرا میرسد ؟ تا کی بدنبال نتیجه گرایی هستیم و در تیم هایمان از بازیکنان بزرگ تیم های دیگر استفاده می کنیم؟ فراموشی سازندگی و حاضر خوری باشگاههای بزرگ از جمله پرسپولیس و استقلال تا به کی ادامه دارد؟

3-  روزگاری استقلال یک دوجین از بهترین بازیکنان جوان را داشت به طوری که بازیکنان بزرگی مثل: گروسی ، نامجو مطلق ، بابازاده شاهین ، شاهرخ بیانی و..  از تیم های پایه به بزرگسالان استقلال امدند. این حرکت انها در نسل بعدی هم موفق بود نسلی که : امیرحسین صادقی ، پیروز قربانی ، آندرانیک تیموریان و... را به تیم های دیگر و بزرگسالان استقلال داد.

اما در پرسپولیس حکایت کمی فرق میکند این باشگاه محبوب سالها است که به سبب عدم ثبات مدیریتی و مربیانی که فقط نتیجه گرا بودند ،چندان به تیم های پایه اهمیت نمیدادند و شاید مرحوم مجید سبزی که بازیکنانی مثل :وحید طالب لو ، محمد پروین ، امیر حسین فشنگچی ، هادی عقیلی ،علیرضا حقیقی و .. را به فوتبال ایران معرفی کرد یک استثنا بود. اگر تیم های ایرانی و خصوصا پرسپولیس و استقلال ،آرسنال را الگوی جوان گرایی خود کنند ودر تیم های پایه سرمایه گذاری کنند،علاوه برکمک به تیم های ملی از شر هزینه های گزاف خرید بازیکنان بزرگ و مالیات های سنگین راحت میشوند و شیرینی این حرکت را خواهند چشید .