حبیب الله نیک نژاد،روزنامه نگار و مترجم:یک بازیکن 23 ساله فوتبال که در فرانسه زندگی می‌کند، اخیراً پس از 29 ماه زندانی بودن از حبس آزاد شده و آرزو دارد که شانس خود را برای بازی در تیم‌های بزرگ اروپایی دوباره امتحان کند._خبرگزاری کتاب (ایبنا)حبیب الله نیک نژاد،روزنامه نگار و مترجم:یک بازیکن 23 ساله فوتبال که در فرانسه زندگی می‌کند، اخیراً پس از 29 ماه زندانی بودن از حبس آزاد شده و آرزو دارد که شانس خود را برای بازی در تیم‌های بزرگ اروپایی دوباره امتحان کند. 

«ماراکانته» مدافع چپ‌پای مالیایی الاصل،نوامبر سال 2007 به دلیل شرکت در تظاهرات خیابانی و درگیری با پلیس فرانسه دستگیر شد و حالا پس از 29 ماه زندگی در سلول‌های انفرادی و بعداً گروهی از حبس آزاد شده و به دنبال رویاهای گذشته‌اش است.

«مارا کانته» از پدری سنگالی و مادری مالیایی در پاریس متولد شده و در سال 2007 بدلیل شرکت در تظاهرات اجتماعی مبنی بر تبعیض دولت فرانسه نسبت به سیاهان اعراب و به خصوص مسلمانان، دستگیر شد و حالا می‌خواهد به دنبال رویاهای گذشته‌اش باشد.
 
پلیس فرانسه در نوامبر سال 2007 با تظاهرکنندگان درگیر شد و  هنگام فرار و گریز پاره‌ای از آنان، ماشین پلیس با دو نوجوان برخورد کرده و باعث کشته‌شدن این دو نوجوان شد و به همین خاطر مسأله این تظاهرات ابعاد اجتماعی بسیار بدی به خود گرفت و پلیس علت تصادف را آتش گشودن تظاهرکنندگان با تفنگ‌های شکاری به سوی آنان اعلام کرد و در اطلاعیه خود آورد که سبب سازان این درگیری‌ها را دستگیر کرده و آنان را به اشد مجازات خواهد رساند که از آن جمله این افراد «مارا کانته» فوتبالیستی بود که سابقه شرکت در تمرینات تیم‌های بزرگ اروپایی را نیز داشت. 

«کانته» در مصاحبه‌اش با خبرگزاری رویتر می‌گوید: اگر چه در آن تظاهرات یک افسر پلیس کشته شد، ولی هیچ شاهدی وجود نداشت که علیه من شهادت دهد، زیرا من اصلاً نه اسلحه‌ای داشتم و نه به کسی حمله کرده بودم و آنان مرا دستگیر کردند، زیرا می‌خواستند، برای عملکرد غلط خود بهانه‌ای داشته باشند و حالا هم بعد از 29 ماه زندانی بودن بدون داشتن هیچ دلیل و مدرکی مرا آزاد کردند، زیرا علیه من مدرکی نداشتند. این بازیکن 23 ساله سیاهپوست در ادامه این مصاحبه می‌گوید: تنها جرم من، سیاهی پوستم و مسلمان بودنم بود و حالا هم من از این بابت هیچ ابایی ندارم و حتی به آن هم افتخار می‌کنم.
 
«کانته» در ادامه این مصاحبه می‌گوید: من یازده ماه در زندان انفرادی بودم و در این مدت هیچ کس را ندیدم و بعداً که به زندان گروهی آمدم به وسیله چند نفر دیگر به تمرین و مکالمه تشویق شدم.
وی در ادامه می‌گوید: در آنجا من شرح زندگی مالکوم (رهبر مسلمانان آمریکا در سالهای 1925 تا 1965) و بعداً گاندی رهبر هند و در پایان زندگی نلسون ماندلا رهبر بزرگ و افسانه‌ای آفریقا را خواندم و بدین طریق زندگی در زندان و میان هزاران خلافکار برایم خیلی ساده گذشت و حالا هم می‌خواهم همه چیز را جبران کنم، زیرا با خواندن زندگی‌نامه این بزرگان دچار تحولی عمیق شدم و فهمیدم که برای بزرگ شدن چه سختی‌ها و مشکلاتی را متحمل شده‌اند و خواندن کتاب‌ درباره شرح زندگی آنان به من یاد داد که چگونه می‌شود مقاومت کرد و با سختی‌ها کلنجار رفت و حالا می‌خواهم به گذشته‌ام بازگردم و دنبال چیزی باشم که سرنوشت برایم رقم زده است و به هرچه دست یابم آن را مدیون آن دوستانی در زندان می‌دانم که مرا به چنین شرایطی واداشته و از یک فرد عادی،انسانی ساختند که با خواندن آن کتاب‌ها به همه چیز دست یافتم و حالا هم آرزویم رسیدن به روزهای گذشته و بازی در تیم‌های بزرگ اروپایی و تیم ملی فرانسه است.