مجید جلالی درباره بازی روز گذشته مقابل پرسپولیس، شرایط تیم امید و داوری مسابقات لیگ برتر صحبت‌های زیر را مطرح کرد.

* از بازی روز گذشته شروع کنیم؟
به خاطر شکست روز گذشته کمی کسل هستم. ما خیلی روی این بازی حساب می‌کردیم. تیم شرایط خوبی داشت و امید زبادی داشتیم اما همانطور که گفتم مشکل اصلی من برای این بازی در اختیار نداشتن سه یار اصلی‌ام در تمرینات بود. سه ملی‌پوش امیدمان با ما تمرین نکرده بودند و من بین دو تصمیم مانده بودم. یا نباید آنها را بازی می‌دادم و یا باید از آنها استفاده می‌کردم. تصمیم اول هم به دلخواه من نبود.

* از بازی ملی‌پوشان امیدتان راضی بودید؟
نه. خوب بازی نکردند. بختیار رحمانی را تعویض کردم. آرش افشین هم یکی از ضعیف‌ترین بازی‌های خود را انجام داد.

* اتفاقا مساله همین است. از یک سو مربی تیم امید معتقد است برخی بازیکنان در تیم امید کم کاری می‌کنند و از سوی دیگر آنها در باشگاه‌های خود هم کارایی ندارند. مشکل کجاست؟
نمی‌توانیم از کلمه کم‌کاری استفاده کنیم. بازیکن در چنین رده سنی این پیچیدگی‌ها را ندارد که از خود کم‌کاری نشان دهد. فضای ذهنی خیلی مهم است. این بازیکنان دائم در حال تغییر شرایط هستند. یادم می‌آید سالی که فرانسه در جام جهانی 98 قهرمان شد، آرسن ونگر سرمربی آرسنال وقتی قرار بود سه بازیکن تیمش از فرانسه در تمرینات باشگاهی شرکت کند، گفته بود این سه باید هر چه سریع‌تر فضای ذهنی خود را به لیگ برتر برسانند و بدانند که دیگر قرار نیست در تیم قهرمانی جهان تمرین کنند.
به نظرم فدراسیون باید یک کار اساسی انجام دهد. سال‌های سال است فوتبال ما در این مشکل گیر کرده و این خیلی مهم است. سال آینده حساس‌ترین روزها را برای تیم امید داریم.

* چه طور می‌شود کشورهای دیگر چنین مشکلی را ندارند و فقط این مشکلات مختص فوتبال ما است؟
کشورهای دیگر سعی می‌کنند از چهار سال خود نهایت استفاده را ببرند. آنها می‌روند زمان‌هایی که تیم‌های باشگاهی یا تیم ملی بازی ندارد، تمرین می‌گذارند. آنها قوانین محکمی دارند اما اینجا بعضی باشگاه‌ها بازیکن خود را در اختیار تیم امید قرار نمی‌دهند و هیچ اتفاقی هم رخ نمی‌دهد. ما که سه بازیکن خود را در اختیار تیم امید گذاشتیم، وقتی خواستیم یک روز بازی‌مان را عقب بیندازند، قبول نکردند. اینها باعث نابسامانی می‌شود. من یک مربی هستم و دوست دارم بازیکنانم را در اختیار داشته باشم. بنابر این باید یک قدرتی بالاتر از همه ما باشد. این قدرت قانون است.

* به طور کل شرایط تیم امید را چه طور ارزیابی می‌کنید؟
سال آینده حساس‌ترین روزها را در پیش داریم. تیم بدی هم نداریم اما فوق‌العاده ناهماهنگ هستند. زمانی که پیروانی می‌گفت برای بردن این تیم به بازی‌های آسیایی همه بازیکنانش را برای تمرین در اختیار نداشته، راست می‌گفته است. مربی برای ساختن تیمش زمان می‌خواهد و نیاز به جلسات متعدد تمرینی دارد. 13 یا 14 سال پیش من در تیم پیام مشهد مربیگری می‌کردم.
کمیته ملی المپیک در آن زمان از من خواسته بود سرمربی تیم امید شوم. در جلسه‌ای که با آنها داشتیم قرار شد سه سال به من وقت بدهند و قرار شد همان تیم امیدی که در مسابقات مقدماتی شرکت کنند، در قالب تیم پیام با این باشگاه قرارداد امضا کنند اما در روزهای آخر سر اینکه چه کسی سرپرست این تیم باشد، باشگاه پیام با کمیته ملی المپیک به توافق نرسید. من آن زمان چنین طرحی را داشتم تا به عنوان مربی تیم امید فرصت کافی برای ساختن تیم داشته باشم. به هر صورت فدراسیون فوتبال باید به فکر راه حل باشد.

* شنیده‌ایم بار دیگر فدراسیون فوتبال سراغ شما آمده تا برای تیم امید مذاکره کند؟
من اکنون در اهواز هستم. تمام تحولات و اخباری که در این خصوص مطرح است، از طرف من نبوده و همه را فدراسیون فوتبال عنوان کرده ولی بعد خود آنها یک چیز دیگری می‌گویند. من به این سبک راضی نیستم و سعی می‌کنم دیگر به چنین چیزی فکر نکنم و با من هم صحبتی نشده است. ما در کشورمان برای انتخاب نیروهای خودی به قدری اما و اگر می‌گذاریم که برای جمع‌بندی دچار مشکل می‌شویم.

* برگردیم به بازی با پرسپولیس. ظاهرا از داوری خیلی گله‌مند بودید؟
داوری که مشکل داشت اما فولاد هم تیم همیشگی نبود. من از تیم خودم انتظار زیادی داشتم اما آن طور که باید پیش نرفتیم. البته نیمه اول یک گل به ثمر رساندیم که داور بی‌دلیل آن را مردود اعلام کرد و بعد از آن هر چه به جلو رفتیم تیم دچار افت بدنی شد.در هر صورت روز چندان خوبی برای ما نبود.